Invoering
Een mei 2025, uit een hoorzitting in het Britse parlement bleek dat de “Geallieerd Maritiem Commando” (Maart), een van de belangrijkste militaire bases van de NAVO, liep een “risico op verlamming” vanwege de grote afhankelijkheid van transoceanische onderzeese kabels, waarschijnlijk het doelwit zijn van gecoördineerde vijandelijke aanvallen. Deze waarschuwing benadrukt de diepe afhankelijkheid van onze moderne samenlevingen van onderzeese kabelinfrastructuur – deze netwerken van optische vezels die op de oceaanbodem liggen, die niet alleen garanderen 95 % van het mondiale internationale dataverkeer, maar die ook de kern vormen van de militaire communicatie, financiële transacties en het mondiale internet.
Dit artikel geeft een diepgaande analyse van deze onderzeese kabels, door hun technisch functioneren te onderzoeken, hun strategische waarde, de bedreigingen waaraan zij worden blootgesteld, evenals de beschermende maatregelen die zijn getroffen – om te begrijpen waarom deze vandaag de dag een van de meest kwetsbare kritieke infrastructuren ter wereld vormen.
Onderzeese kabels : van de oceaantelegraaf tot het ‘zenuwnetwerk’ van het digitale tijdperk
1.1 Definitie en historische evolutie
Onderzeese kabels zijn data- of elektriciteitstransmissielijnen die op de zeebodem worden gelegd. Hun geschiedenis gaat terug tot 1850, met de ingebruikname van de eerste telegraafkabel die het Kanaal overstak. Aan het einde van de 19e eeuw, transatlantische kabels maakten real-time communicatie tussen Europa en Amerika mogelijk. In 1988, de ingebruikname van de eerste onderzeese kabel transatlantische glasvezel (TAT-8) luidde het tijdperk van snelle datatransmissie in. Vandaag, de totale lengte van onderzeese glasvezelkabels is groter dan 1,4 miljoen kilometer, of iets te doen 35 keer rond de aarde, en vormt daarmee de onzichtbare ruggengraat van het internet.
1.2 Structuur : meerlaagse bescherming tegen extreme omgevingen
Er wordt een typische onderzeese kabel samengesteld, van binnen naar buiten, van het volgende :
Hart : glasvezelbundels, gegevens verzenden via een lichtsignaal ; een enkele vezel kan tientallen terabits per seconde ondersteunen (Tbps) bandbreedte ;
Beschermende lagen : een isolerende polyethyleen mantel tegen corrosie, een frame van staaldraad dat bestand is tegen de tractie van visnetten en de wrijving van zeerotsen ; diepwaterkabels moeten bovendien bestand zijn tegen een druk van 600 balken, of het equivalent van 600 kg naar cm² ;
Hulpsystemen : repeaters, elke geïnstalleerd 50 heeft 100 km, het signaal versterken ; Ingebouwde koperdraad levert enkele duizenden volt gelijkstroom voor deze repeaters.
In kustgebieden, kabels zijn beter afgeschermd vanwege menselijke risico's (ankers, vissen), terwijl je op volle zee bent, ze worden vaak op een lichtere manier begraven en beschermd om de kosten te verlagen.
1.3 Classificatie : het onderwater ‘dubbele spoor’ van communicatie en energie
Communicatiekabels : ze dragen internetgegevens over, telefoon, videoconferenties, enz. Bijvoorbeeld, de SEA-ME-WE-kabel 3 het verbinden van Europa met Azië biedt een capaciteit van 960 Gbps, genoeg om tegelijkertijd miljoenen high-definition videostreams te verzenden ;
Elektrische kabels : zij zorgen voor het transport van elektriciteit tussen landen, zoals de Cross Channel-kabel tussen Groot-Brittannië en Frankrijk, geschikt voor overdracht naar 2 GW, of 5 % van de energievraag van de twee landen ;
Speciale toepassingen : militaire kabels hebben gecodeerde transmissiemogelijkheden ; Onderwaterobservatienetwerkkabels voeden meetinstrumenten en verzenden gegevens in realtime.
Onderzeese kabels : de ‘digitale vitale stroom’ van de mondialisering
2.1 Gegevensoverdracht : de “onderwatersnelweg” sneller dan satellieten
Onderzeese kabels presteren in verschillende dimensies veel beter dan satellietcommunicatie :
Snelheid en latentie : licht plant zich in optische vezels voort met een snelheid van ongeveer 200 000 km/sec, waardoor een transatlantische latentie van nauwelijks mogelijk is 60 milliseconden. Anderzijds, satellietcommunicatie moet naar boven reizen 36 000 km naar een geostationaire baan, wat resulteert in een latentie van meer dan 500 mevrouw, onverenigbaar met toepassingen zoals hoogfrequente handel (waarvoor een latentie nodig is die lager is dan 1 mevrouw) ;
Capaciteit en stabiliteit : slechts één glasvezelkabel tot kan dragen 160 Tbps aan gegevens (Bijvoorbeeld, le kabel Marea), of het equivalent van 71 miljoenen high definition-films die tegelijkertijd worden uitgezonden. In tegenstelling tot satellieten, deze kabels zijn niet onderhevig aan ionosferische verstoringen of zonnestormen, terwijl de bandbreedte van een typische satelliet niet groter is 20 Gbps en blijft kwetsbaar voor ruimteschroot.
2.2 Militaire strategie : de ‘levenslijn’ van moderne operaties
Geallieerd Maritiem Commando (Maart) van de NAVO is verbonden met het commandocentrum in Europa en de marinebasis van Norfolk (VERENIGDE STATEN) via onderzeese kabels, waardoor de real-time overdracht van tactische orders mogelijk is, radargegevens en dronebeelden. Een breuk van deze kabels zou de geallieerde vloten in chaos storten, waardoor coördinatie onmogelijk wordt en het risico op fouten in raketsystemen als gevolg van transmissievertragingen toeneemt. Tijdens het incident van 2023 in de Baltische Zee, Of 11 kabels waren beschadigd, De NAVO moest zijn toevlucht nemen tot back-upsatellietverbindingen, maar de bandbreedte daalde 70 %, waaruit blijkt dat er sprake is van een grote afhankelijkheid van onderzeese kabels.
2.3 Economie en financiën : het ‘zenuwstelsel’ van de mondiale markten
De financiële corridor tussen New York en Londen verwerkt elke seconde tienduizenden valutatransacties, waarvoor ultrasnelle transmissie via onderzeese kabels nodig is. In 2016, een aardbeving in Taiwan beschadigde verschillende optische kabels, waardoor vertragingen van meer dan 3 seconden op de Aziatische markten en verliezen geschat op 1,2 miljard dollar op één dag. Wat meer is, wolkenreuzen (zoals AWS of Google Cloud) hun intercontinentale datacenters verbinden 98 % via onderzeese kabels, het garanderen van gebruikers naadloze toegang tot servers in Tokio of Sydney, alsof ze lokaal waren.
Hoe onderzeese kabels het mondiale netwerk verweven ?
3.1 In kaart brengen : tussen digitale hubs en losgekoppelde eilanden
Mondiale onderzeese kabelnetwerken draaien rond grote knooppunten zoals Londen, New York, Singapore en Hongkong, drie hoofdassen vormen :
Transatlantisch : Europa en Noord-Amerika met elkaar verbinden, met iconische kabels als TAT-14 of Marea, deze verbindingen zorgen voor bijna 40 % van het mondiale financiële verkeer ;
Trans-Pacific : Azië met Noord-Amerika verbinden, kabels zoals APCN-2 of CUCN ondersteunen de exponentiële groei van internetverkeer in de regio Azië-Pacific ;
Eurazië-Afrika : de SEA-ME-WE-kabel 5 verbindt Singapore met Frankrijk en oversteekt meer dan 20 betaalt, het vormt een belangrijke digitale pijler van het Nieuwe Zijderoute-initiatief.
Echter, sommige regio's blijven gemarginaliseerd : Afrika en de eilanden in de Stille Zuidzee hebben te kampen met een beperkte dekking. Bijvoorbeeld, Fiji vertrouwt op één enkele kabel om verbinding te maken met het wereldwijde netwerk ; in 2024, een accidentele breuk als gevolg van bouwwerkzaamheden veroorzaakte een landelijke internetstoring 36 uren, illustreert hun kwetsbaarheid.
3.2 Installatie en onderhoud : “precisiechirurgie” in de diepzee
Voorstudies : op afstand bestuurbare onderwatervoertuigen (ROV) breng de zeebodem in kaart om oceaanfouten te voorkomen, onderwatervulkanen of intensieve visserijzones ;
Kabel leggen : kabel schepen 10 000 ton, zoals de Nexus, ontplooi de kabels met een snelheid van 0,5 knooppunt. In ondiep water, onderwaterploegen begraven de kabels 2 meter diep ; op volle zee, ze worden direct op de oceaanbodem geplaatst ;
Complexe reparatie : een fout wordt gelokaliseerd via optische reflectometrie (OTDR), vervolgens snijdt een ROV het beschadigde onderdeel af. De kabel wordt naar de oppervlakte gebracht, gerepareerd en vervolgens opnieuw ingezet. Elke interventie duurt tussen 3 enz 7 dagen, voor een totaalbedrag van enkele miljoenen dollars.
Tijdens een reparatieoperatie op de Noordzee in 2023, de aanwezigheid van het Russische schip Yantar nabij de plaats van de storing deed vermoedens van sabotage rijzen, het aanwakkeren van geopolitieke zorgen rond de veiligheid van onderzeese kabels.
Waarom onderzeese kabels de 'geopolitieke zwakte' van de wereld zijn geworden ?
4.1 Militaire kwetsbaarheid : de “achilleshiel” van NAVO-bases
De Marcom-basis in Groot-Brittannië is afhankelijk van drie onderzeese kabels om de verbinding met het Amerikaanse commando te garanderen. L'amiral John Aitken, nu met pensioen, waarschuwt :
“Een gecoördineerde aanval zou kunnen snijden 90 % communicatie kanalen. Het duurt enkele uren voordat noodsystemen zijn geïmplementeerd, met een capaciteit teruggebracht tot tweederde. »
Tijdens het Russisch-Oekraïense conflict in 2022, verschillende kabels in de Zwarte Zee werden benaderd door onbekende duikboten. De NAVO moest dringend hoogfrequente radioverbindingen activeren, Het onthult de kwetsbaarheid van zijn tactische communicatie.
4.2 Cyberaanval : de kabel als “fysiek toegangspunt”
Sabotage van een onderwaterkabel kan dienen als opmaat voor een grootschalige cyberaanval. In 2019, een staat heeft een kabel doorgesneden in de Perzische Golf, lanceerde vervolgens een DDoS-aanval (gedistribueerde denial-of-service) tegen banken uit het Midden-Oosten, het verlammen van het financiële netwerk tijdens 12 uren.
Deze hybride tactiek – fysieke breuk gevolgd door een logische aanval – wordt een typisch wapen van moderne hybride oorlogen., waardoor de grenzen tussen sabotage vervagen, spionage en digitale oorlogsvoering.
De trapsgewijze effecten van een kabeldoorsnede : van internetstoring tot economische aardbeving
5.1 Verlamming van de communicatie : een regionaal en mondiaal domino-effect
In 2006, Bij een aardbeving in Taiwan zijn zes transpacifische kabels doorgesneden, verminderen 40 % Internetsnelheid in Azië. Reuzen als Tencent en Alibaba hebben hun internationale activiteiten ernstig verstoord zien worden, met verliezen geschat op 3 miljard dollar.
Nog zorgwekkender, militaire bases kunnen de controle over drones of onderzeeërs verliezen als de verbinding uitvalt : in 2018, een nationale marine meldde de verdwijning van drie drones na een storing in de onderzeese kabel.
5.2 Economische schokken : verliezen in de miljarden in slechts een paar minuten
Hoogfrequente handel is afhankelijk van latenties in het microsecondebereik. Een kabelbreuk kan leiden tot prijsinterpretatiefouten, waardoor sterke marktschommelingen ontstaan. In 2015, een kabelstoring in de Middellandse Zee zorgde ervoor dat de prijs van koper meer dan 100% schommelde 5 % in tien minuten op de London Metal Exchange, of 20 miljarden dollars uitgewisseld.
De e-commercereuzen verliezen ongeveer 15 miljoenen dollars per uur uitval, terwijl een onderbreking in het reserveringssysteem van een luchtvaartmaatschappij tienduizenden annuleringen van tickets kan veroorzaken.
5.3 Beperkingen van back-upsystemen : redundantie is geen garantie
Zelfs als kritische kabels worden verdubbeld door noodroutes (zoals de 12 transatlantische parallelle lijnen), een grootschalige gelijktijdige aanval kan deze alternatieve lijnen overbelasten. In 2023, toen vijf kabels tegelijkertijd in de Oostzee werden beschadigd, De internetbandbreedte in de Scandinavische landen is afgenomen 60 %, Dit veroorzaakt wijdverbreide vertragingen bij videoconferenties en clouddiensten.
Deze crisis heeft de beperkingen van ontslagstrategieën in het licht van extreme scenario’s duidelijk gemaakt.
Oplossingen voor bescherming : technologieën, samenwerking en strategische herziening
6.1 Realtime monitoring : naar een “onderwaterwaarschuwingssysteem”
Autonome sonars en drones : De NAVO zet de Excalibur onderwaterdrone in op de Noordzee, uitgerust met zijsonar en glasvezelsensoren, kunnen scannen 100 km² per uur en identificeer verdachte schepen en duikboten.
Optische bewaking : Door de fasevariaties van het lichtsignaal te analyseren, glasvezeltechnologie kan het slepen of omhoog trekken van kabels detecteren 50 km afstand, met een locatienauwkeurigheid van 10 meter.
Satelliet-zeebodem synergie : Satellieten in een lage baan, zoals Starlink, zorgen voor breedspectrummonitoring. Gekoppeld aan gegevens van onderwatersensoren, ze vormen een geïntegreerd “ruimte-zee-bodem” surveillancenetwerk.
6.2 Technologische innovaties : kabels die zichzelf kunnen beschermen
Slim pantser : Gepantserde lagen met druksensoren en corrosiedetectiemodules maken het mogelijk om de gezondheidstoestand van de kabel in realtime te bewaken.
Bescherming tegen inbraak : Dankzij de “wavelength hopping”-technologie, kabels kunnen automatisch de optische kanalen wijzigen wanneer wordt geprobeerd afluisteren, allemaal beveiligd door kwantumcryptografie.
Autonome reparatierobots : AI-aangedreven onderwaterrobots die optische vezels op diepte kunnen lassen, zijn in ontwikkeling. Objectief : automatiseer vanaf hier 2030 de gehele ‘detectie-reparatie-verificatie’-cyclus.
6.3 Internationale samenwerking : van geïsoleerde verdediging naar gecoördineerde verdediging
Initiatief OTAN : Het Underwater Shield-programma brengt monitoringgegevens samen van 12 nationale marines, met gezamenlijke patrouilles gelanceerd 2024 in de Oostzee.
Juridisch kader : Een ontwerpverdrag voor de bescherming van onderwaterinfrastructuur heeft tot doel de opzettelijke vernieling van kabels als een internationaal misdrijf te classificeren, waarbij kuststaten worden gemachtigd om tot 300 zeemijl.
Industriële alliantie : Spelers als Google en Microsoft lanceerden het Sea Cable Security Initiative, een fonds van 2 miljard dollar om geavanceerde bewakingssystemen te ontwikkelen en real-time encryptie op te leggen aan operators.
Onderzeese kabels : het opnieuw opbouwen van de toekomst in het digitale tijdperk
7.1 Exploderende vraag : een essentiële behoefte aan digitale transformatie
Met de opkomst van 5G, van het internet der dingen en de metaverse, Het mondiale dataverkeer zal naar verwachting een omvang bereiken 3,3 zettabytes per maand vanaf nu 2030. Om ermee om te gaan, de capaciteit van onderzeese kabels zal met moeten toenemen 25 % per jaar. Het ‘Submerged Data Center’-project van Microsoft installeert servers rechtstreeks op kabelaanvoerstations, waardoor de latentie en de transmissieafstand worden verminderd.
7.2 Toenemende risico's : centralisatie en kwetsbaarheid
Omgeving 80 % intercontinentale kabels lopen door tien strategische knooppunten (zoals de Straat van Gibraltar of de Straat van Malakka). Het falen van één enkel punt kan gevolgen hebben voor tientallen landen. Het mondiale risicorapport 2024 rangschikt “onderzeese kabelverstoring” in de top vijf van mondiale technologierisico’s, net als de excessen van kunstmatige intelligentie.
7.3 Strategisch ontwaken : desinteresse in de nationale veiligheid
UK Strategic Defense Review classificeert nu onderzeese kabelbescherming als nationale kritieke infrastructuur, met een geplande investering van 5 miljard pond om bewakingssystemen te moderniseren. Het Pentagon beschouwt kabels als slagveld in asymmetrische oorlogsvoering, en ontwikkelt een vloot onderwaterdrones die vanaf onderzeeërs worden gelanceerd om zwermbescherming te bieden.
Conclusie
Onderzeese kabels zijn de onzichtbare slagaders van de digitale beschaving, dragers van zowel gemondialiseerde hoop als stille bedreigingen. Omdat we profiteren van directe communicatie, grensoverschrijdende betalingen en werken op afstand, een diepzeeglasvezelnetwerk ondersteunt dit ecosysteem op discrete wijze.
Om ongekende veiligheidsuitdagingen het hoofd te bieden, we moeten een mondiaal schild bouwen dat technologie combineert, recht en strategie. Van innovatie tot diplomatie, van militaire verdediging tot bewustzijn van de burger, de veerkracht van de digitale toekomst zal afhangen van ons vermogen om efficiëntie en veiligheid in evenwicht te brengen.
Want de dag dat de onderzeese kabels niet meer kloppen, de hele wereld dreigt in een digitale schok terecht te komen.